beğenmiyorum
Yeni albümü ‘Nasıl Delirdim’le adından söz ettiren Hande Yener “Değişim bana yarıyor. Bu ülkede herkes güzelliğin peşindeyken ben tarz olmanın peşindeyim” diyor

Hande artık delirdi! Yeni albümünde de nasıl delirdiğini anlatıyor. Neredeyse hiç enstrüman kullanılmadan, elektronik altyapıların üstüne kurduğu son albümü ‘Nasıl Delirdim’de Hande Yener, Türk dinleyicisinin pek alışık olmadığı bir işe imza attı. Karşılığını da gördü. Çıkış şarkısı ‘Kibir’ şu an her yeri yıkıp geçiyor. Kulüplerde üst üste çalıyor. Albüm yaz rekabetinde bile şu anda ipi göğüslemiş durumda.

Hande çok mutlu. Ve çok âşık. Kadir Doğulu’yla yaşadığı ilişki ona çok iyi gelmiş. Ama Hande bir yandan da çok öfkeli. Türk müziğindeki kısır döngüye, herkesin aynı şeyleri yapmasına, kendimizi bir türlü geliştirmememize… Çok kızıyor.

Bu röportajda hiç kimseden lafını esirgemedi, kimin hakkında ne düşünüyorsa söyledi. Çünkü kimseden çekinmiyor, karşısına kozlarını paylaşabileceği ‘akıllı bir rakip’ istiyor. O rakip henüz yok ama çıktığı zaman da işi hiç kolay olmayacak.

Çünkü Hande durmuyor!


Türkiye’de kulvarınızda tek misiniz?

Bence bir kulvarda tekim.


Hangi kulvar bu?

Ben evrensel müziğin içindeyim. Elektronik müzik yapıyorum. Ve bu işin en iyilerini dinlediğimde, sahne şovlarını izlediğimde bu bende kompleks yaratıyor. Keşke bizim ülkemizde de tarz insanlar daha çok olsa. Ama herkes tek tarz ne yazık ki. O tarza da tahammülüm yok. Ajitasyon müzikten çok sıkıldım. Ama yeni nesilden çok ümitliyim. Bir anda o eski köhneliği silip yok edecekler. Türkçe müziği beğenmeyen, antipatik bulan birçok insan tanıyorum. Ben de Türkiye’de yapılan hiçbir müziği beğenmiyorum.


Rakipsiz olduğunu düşünmek de rahatsız edici değil mi aslında?

Rakibim olsun isterdim. Hep diyorum aslında; piyasaya çıkmayanlar rakibim benim. Yoluma kaliteli bir şekilde devam ettiğim için geride kalmayacağımı biliyorum. Rekabet beni daha ileri ***ürür. Yarışalım gerekirse. Olması gereken şeyi boşu boşuna geciktiriyoruz. Açıkçası artık yöresel ve Türk müziği yapmak modunda değilim. Ben oryantal ezgilere bir şarkının içinde çok az kullanılırsa tahammül edebiliyorum. Çünkü limitlerim çok doldu. Alaturkaya ve bir takım enstrümanlara tahammülüm yok.


Mesela?

Mesela bağlama, kanun, klarnet, ney… Türk Hava Yolları’nda bile klarnet çalıyor. İnsanlar ya tembel ya da tekrarı seviyor.


Yeni tarzınız için bar programlarından vazgeçtiniz. Bu seçimden dolayı maddi kayıplarınız olmadı mı?

Sadece bardan değil birçok şeyden vazgeçtim. Konserlerimin azalabileceği söylendi. Ama bir biçim değişikliği oldu. Eskiden 4 üniversiteye giderken, şimdi 15 tanesinden teklif geliyor. Şu an yorgun birilerine hitap edemeyebilirim. Sadece onları ayıltmaya çalışabilirim. Birçok meslektaşımın sahnede suratına baktığımda yorgunluğunu, “bitse de gitsek havasını” görebiliyorum.


Dinamizmden söz ediyorsunuz ama çıkış parçanız daha önce defalarca birilerine beste veren Sezen Aksu’ya ait. Siz sadece bir kere çalıştınız onunla. Bu albümde onun şarkısıyla çıkmak istemenizin nedeni ‘popüler bir besteci olsun’ kaygısı mı?

Dört albüm yaptım hiçbir zaman popüler kaygılarla beste almadım. Sezen Hanım’dan bu zamana kadar da beste almak istedim ama şu an oldu. ‘Kibir’le çıkmamı Sezen Hanım istemedi aslında. “Kendi tarzınla bir yere geldin. Böyle devam et” dedi. ‘Kibir’i dinledim ve çok beğendim. Asla Sezen Aksu markası olduğu için almadım. Bunu baştan beri yapmadım şimdi neden yapayım?

BİZİMKİ İLK GÖRÜŞTE AŞK


Albümü ilk dinlediğimde ilk düşündüğüm şey bunun bir aşk albümü olduğuydu. Sevdiği erkeğe Romeo diye seslenen bir kadın var burada. Kadir Doğulu’nun bu albüme katkısı ne oldu?

Kadir’in müzik kulağı çok iyi. O da elektronik müzik seviyor. Psikolojik olarak çok pozitif. Artık negatif insanları hayatımdan uzaklaştırdım. Bu ilişki bana çok yaradı.


Kadir, sizin tüm görsel işlerinizi yapan Kemal Doğulu’nun kardeşi. Daha önce tanışıyor muydunuz?

Hayır. Tanışır tanışmaz başladık.


Peki, nasıl başladınız?

O elektrik bir anda oluştu.


Vay! İlk görüşte aşk yani…

Evet. O dönem benim için çok zordu. Hayatımda kimse yoktu ve kimseyi beğenecek durumda değildim. Hiçbir şeye konsantre olamıyordum. Âşık olacağım diye beklentim de yoktu.


Kim kimi baştan çıkardı ?

İkimiz de birbirimizle ilgilendiğimizi anlayınca… Ben gittim elini tuttum. Çünkü o Kemal’den çekiniyordu. Ben onun iş arkadaşıyım çünkü. Telefonumu istemeyi düşünmüş ama isteyememiş. Bunu anlayınca ilk adımı attım.


İlişkinin başından beri bir sürü haber ve yorum yapıldı. Kadir’in sizden küçük olmasından başlayıp garson olmasına kadar gitti iş. Bu tavır sizi etkiledi mi?

Beni etkilemedi ama ilişkimi bozar diye çok korktum. Çünkü Kadir ilk kez basınla bu kadar içli dışlı oluyordu. Bir insan bu kadar dayak yiyince “Ne oluyor” diyerek hayatımdan çıkmak da isteyebilirdi. Ama bu durumu taşıdı. “Beni tanımıyorlar ve benim ilişkim her şeyden daha önemli” deyince ben de rahatladım.


Bu zamana kadar her işi ayrı kişiye yaptırıyordunuz. Şimdi albümdeki çoğu işi tek isme, Kemal Doğulu’ya bıraktınız. Saç ve makyajı da o yapıyor, fotoğrafı da videoyu da o çekiyor, genel konsepte de o karar veriyor. İşleri tek elden yönetmek de mi değişimin bir parçası?

Ben fotoğrafta yıllarca mutlu olamadım. Tarz sorunu yaşadım. Güzel çıkmak sorun değil. Bu ülkede herkes güzel olmanın derdine ben tarz peşindeydim. Poz verme konusunda rahatsız bir tiptim. Fotoğrafçının sizi algılaması lazım. Bazen yapılan saçın altına bir kıyafet giydiriyorlar o saç çöp oluyor benim için. Ama Kemal’le böyle bir durum yok. Değişiklik hevesi onda da var.


Saç modeliniz sürekli taklit ediliyor zaten. Ortalık bir ara Hande Yener kâküllü kızlardan geçilmiyordu…

Kâküle biraz antipati duydum artık açıkçası. Şimdi de Kemal’e klipteki siyah saçımı soruyorlarmış. Ben cesaret veriyorum kadınlara galiba. Saçlarına karar veremezlerken ben üç ayrı şekilde çıkıyorum. Bana değişim yarıyor. İnsan kendini 30’undan sonra keşfediyor. İçimdeki 17 yaşındaki Hande ortaya çıktı.

Ercan Saatçi yüzünden 5 yıldır ödül alamıyorum


Son zamanlarda bir ödül tartışması sürüyor. Siz son zamanlarda bu tarz davetlere pek katılmıyorsunuz. Bu bir protesto mu?

İnsanların pişkin pişkin ekranlarda medya patronları ya da yapımcı vasfıyla dünyaları ben yarattım tavrı yüzünden ben 5 yıldır ödül törenlerine katılmıyorum. Şu anda katılmadığım yerlerden de zamanında ödül aldım. Ama o törenlerde gördüm ki birçok kişiye haksızlıklar yapıldı. Baktım ki bu şahsi ilişkilerle yapılıyor ve gitmemeye başladım.


Verilen ödüllerin objektif mi sizce?

Yüzde 50 haklı yüzde 50 de göz boyuyorlar ki her şey ortaya çıkmasın. Bazen gerçekten hak edene bazen de hiç hak etmeyene veriyorlar. Tek bir haksızlık bile benim orada bulunmamam için yeterli. Mesela, bir sanatçı ödül alacak, konseri var gelememiş. Hemen arkada isim değiştiriyorlar.


Powerturk’e gittiniz ama?

Evet, çünkü onu desteklemek istedim. Orada bulunmaktan keyif aldım. Ama ne Altın Kelebek’e, ne Kral TV’ye ne de MGD’ye 5 yıldır gitmiyorum. MGD’ye gittim, gece saat 2’de ödül verdiler. Altın Kelebek’te Ercan Saatçi yüzünden 5 yıldır ödül alamıyorum. O beni engellese de benim o grubun gazetelerinde çıkıyor olmam daha önemli. Halk bir noktaya kadar o ödülleri verdirtiyor. Çünkü ilginin önüne geçemiyorlar. Malesef bu tür ödül törenleri tamamen reklama dayalı törenler.

hipnoz şarkısını beyeniyorum ben eski tarzdaki şarkılarıda güzeldi paylaşım için sağol

bnde hande yeneri pek sefmiyorum  ama hipnoz şarkısı  gerçekten gzldi

handei pek sevmeme ama yinede eLine sağLığk cnm